Καβείρια Μυστήρια. Η μύηση...

«Ιδού το μέγα μυστικό των ιερέων της Σαμοθράκης, που είναι οι φύλακες τηςατρείας των Καβειρίων Μυστηρίω, 

μυστικό που δεν είναι επιτετραμμένο να αποκαλύψουν,

αλλά που το γνωρίζουν οι μυημένοι».

Είναι νύχτα και βρισκόμαστε καθισμένοι, σιωπηλοί σε μια κατασκότεινη παραλία της Παλαιάπολης. Εννιά μέρες και εννιά νύχτες καμία φωτιά δεν έχει ανάψει στο νησί. Όλοι περιμένουν την ιερή φλόγα που θα έρθει με πλοίο από τη Δήλο. Ο Καβειριάρχης επικαλείται τις δυνάμεις των Καβείρων, τις δυνάμεις των εσωτερικών πυρών και ο λαός επαναλαμβάνει με ιαχές. Μακριά, στο βάθος του πελάγου, ένα μικρό φως όλο και μεγαλώνει, πλησιάζοντας προς την ακτή. Η ιερή φλόγα στέλνει την αντανάκλαση της στην ήρεμη θάλασσα.

Οι Κάβειροι της Σαμοθράκης: οι " Ιερείς του Πυρός"

Πριν από τους Δώδεκα Θεούς... επικρατούσε μία μυστηριακή θρησκεία, που συγκέντρωνε τη λατρεία της στις Φυσικές Δυνάμεις. Οι τότε άνθρωποι, ήταν ίσως τυχεροί, αφού γνώριζαν και χρησιμοποιούσαν τόσο ισχυρές δυνάμεις και λάτρευαν σαν θεούς, τους σοφούς γεννήτορες τους, οι οποίοι τους είχαν αποκαλύψει τις μυστικές φόρμουλες των κοσμικών δυνάμεων. Τα ονόματα των θεών αυτών ξεχάστηκαν και μόνο μερικοί τίτλοι, που τους αποδίδονταν, έχουν διασωθεί.

Μερικά όμως στοιχεία πέρασαν στα " αρχαία μυστήρια των Ελλήνων " κι άλλων λαών. Ένα γενικό όνομα γι΄αυτούς είναι Κάβειροι. Στην Ελλάδα, η Σαμοθράκη, "το ιερό νησί", ήταν αφιερωμένο σ΄αυτούς και εκεί τελούνταν τα μυστήρια τους και στις Θήβες ο Ιαπετός και ο γιος του Άτλας, εγκαθίδρυσαν ανάλογα μυστήρια. Η Χεβρών και η Πέργαμος, ήταν επίσης αφιερωμένες σ΄αυτούς. 

Όπως προαναφέρθηκε, τα αληθινά ονόματα των Καβείρων δεν διασώθηκαν, αν και τους αποδίδονταν πολυάριθμα επίθετα, που δηλώνουν ίσως ορισμένες όψεις τους. Συμφωνα με μία εκδοχή, η λέξη "Κάβειροι", προέρχεται από το ρήμα "καίω" και "ιερός", οπότε Κάβειροι σημαίνει " Ιερείς του Πυρός " .

Τα μυστήρια της Σαμοθράκης, λέγεται πως τα εισήγαγε για πρώτη φορά, ένας Κάβειρος από την Λήμνο, με το όνομα "Αθάμας". Αυτός ο Αθάμας, ήταν ένας από τους Αυτόχθονους, τους γεννημένους από τα σπλάχνα της γης. Στη Λήμνο μυήθηκε στη λατρεία του Ήφαιστου και πηγαίνοντας στη Σαμοθράκη, ίδρυσε "ιερά πυρά", σε επτά ξεχωριστά μέρη του νησιού. 

Οι "Μεγάλοι Θεοί" της Σαμοθράκης: Αξίερος, Αξιόκερσα, Αξιόκερσος, Καδμίλος.

Οι Κάβειροι, δεν αναφέρονται ποτέ στην ίδια τη Σαμοθράκη, ως "Θεοί Μεγάλοι" ή "Θεοί", ωστόσο ο Στησίμβροτος ο Θάσιος και ο Ηρόδοτος 

(ο οποίος έμμεσα αναφέρει ότι ήταν μύστης ο ίδιος)  ταυτίζουν τους δύο. 

Ο περιηγητής Μνασέας δίνει τα ονόματά τους ως: 

Αξίερος, Αξιόκερσα, Αξιόκερσος και Καδμίλος

Στα Αργοναυτικά του Απολλώνιου Ρόδιου, οι Αργοναύτες αποβιβάζονται στη Σαμοθράκη και μυώνται στα μυστήρια, ώστε να πλεύσουν με ασφάλεια υπό την προστασία των Καβείρων.

Στο Βατικανό, σώζεται ένα σημαντικό μαρμάρινο μνημείο σχετικό με τα Καβείρια. 
Στις τρεις όψεις του γλυπτού παριστάνονται ο Αξιόκερσος, η Αξιόκερσα και ο Κάσμιλος. 
Στην βάση όμως του μνημείου βρίσκονται οι αντίστοιχες θεότητες, της Ολύμπιας Θρησκείας
και ταυτίζουν τον Αξιόκερσο με τον Απόλλωνα - Ήλιο,
την Αξιόκερσα με την Αφροδίτη
και τον Κάσμιλο με τον Έρωτα.

• Η Αξίερος, ήταν αρχαία Θρακική θεότητα , δαίμονας, της Ελληνικής μυθολογίας μία από τους Καβείρους. Στην Θράκη και στην Σαμοθράκη λατρευόταν σαν θεά της γονιμότητας , που ταυτιζόταν στην υπόλοιπη Ελλάδα με την Δήμητρα  και μαζί με τους υπόλοιπους Κάβειρους, θεωρούνταν προστάτης των ναυτικών και όσων ταξίδευαν με πλοία. Η Αξίερος ήταν το κεντρικό πρόσωπο στην λατρεία των Καβείρων, αποκαλούνταν και Μεγάλη Μητέρα, και τα χαρακτηριστικά έμοιαζαν με της Κυβέλης . Σύζυγος ήταν ο Καδμίλος, θεός και αυτός της γονιμότητας που ταυτίζεται με τον Ερμή.

• Η Αξιόκερσα, ήταν αρχαία θρακική θεότητα, δαίμονας της Ελληνικής μυθολογίας, μία από τις Καβείρους. Ήταν κόρη του Ηφαίστου και της Καβειρώς, κόρη του Πρωτέα. Σύζυγός της ήταν ο Αξιόκερσος, θεός και αυτός του κάτω κόσμου. Η Αξιόκερσα ταυτιζόταν με την Περσεφόνη και η λατρεία της ήταν διαδεδομένη στην Σαμοθράκη, όπου υπήρχε ονομαστό ιερό των Καβείρων και στη Θράκη.

• Ο Αξιόκερσος, ήταν αρχαία θρακική θεότητα, δαίμονας της ελληνικής μυθολογίας, ένας από τους Κάβειρους. Τον θεωρούσαν γιο του Ηφαίστου και της Καβειρώς, κόρης του Πρωτέα. Γυναίκα του ήταν η Αξιόκερσα, θεά και αυτή του κάτω κόσμου. Ταυτιζόταν με τον Άδη ή τον Πλούτωνα. 

• Ο Καδμίλος, ήταν ένας από τους μυστηριακούς θεούς Καβείρους στη Σαμοθράκη, τέταρτος στη σειρά που επιπροστίθεται στους «κλασικούς» τρεις. Σύμφωνα με όσα γράφει ο Διονυσόδωρος, ο «Καδμίλος» δεν είναι παρά μία προσωποποίηση του θεού Ερμή.
  
  

Οι Κάβειροι είναι χθόνιες Θεότητες, Θρακοπελασγικής 

προέλευσης. 

"Κάβειροι",  είναι συλλογικό όνομα, μιας ομάδας Θεοτήτων της αρχαίας Ελληνικής θρησκείας. Στο λεξικό Σούδας αναφέρεται : «Κάβειροι: όνομα έθνους, σημαίνει δε και δαίμονας». 

Υπάρχει η άποψη ότι οι Κάβειροι πήραν το όνομά τους, από το όρος Κάβειρος της Βερεκυντίας, μίας περιοχής της Φρυγίας, στην οποίαν κατοικούσαν οι Βερεκύνται. Το φύλο αυτό κατοικούσε ανατολικά της Λυδίας και Καρίας, στα παράλια των οποίων αναπτύχθηκαν οι ελληνικές αποικίες των Ιώνων. Βερέκυνθος ονομάζεται επίσης όρος της Κρήτης προέκταση των Λευκών ορέων, όπου κατά την παράδοση οι Ιδαίοι Δάκτυλοι, οι δαίμονες ακόλουθοι της μητέρας των Θεών Κυβέλης, εξόρυσσαν και κατεργαζόταν τον χαλκό και τον σίδηρο.

Άρα, υπάρχει και συσχέτιση του ονόματος των Καβείρων, με την κατεργασία των μετάλλων.

Προφανής είναι κι η ετυμολογική συσχέτιση του ονόματος των Καβείρων με τα ρήματα κάω, κύω ή κάπτω. 

Οι Κάβειροι στους Φοίνικες είναι επτά και σε αυτούς προστίθετο ο Ασκληπιός, ενώ στην λατρεία των Καβείρων της Σαμοθράκης είναι γνωστό ότι οι Κάβειροι είναι τέσσερεις. Αν οι Κάβειροι της Σαμοθράκης προερχόταν από την Φοινίκη, θα έπρεπε να είναι επτά και όχι τέσσερεις. 

Οι Κάβειροι λοιπόν έχουν Ελληνική προέλευση, είναι οι καίοντες, οι δαίμονες οι οποίοι είναι παιδιά του Ηφαίστου και σχετίζονται άμεσα με δύο είδη φωτιάς: 

• Την ανεξέλεγκτη, αδάμαστη φωτιά των ηφαιστείων, την φωτιά η οποία στην υπηρεσία του ανθρώπου γίνεται φίλος και σύμμαχος στην κατεργασία των μετάλλων και 
• Την Πνευματική φωτιά, Νουν Πυρ, που γίνεται αιτία της προόδου και του πολιτισμού. 

πηγή:  «Πράσινο μήλο» /Θρακικό λεξικό/ Υποβρύχιο

Οι Κάβειροι

Τα Καβείρια Μυστήρια σχετίζονται με την λατρεία των Καβείρων . 
Οι Κάβειροι είναι χθόνιες Θεότητες, Θρακοπελασγικής προέλευσης. 

"Κάβειροι",  είναι συλλογικό όνομα, μιας ομάδας Θεοτήτων της αρχαίας Ελληνικής θρησκείας. Στο λεξικό Σούδας αναφέρεται : «Κάβειροι: όνομα έθνους, σημαίνει δε και δαίμονας». 






Υπάρχει η άποψη ότι οι Κάβειροι πήραν το όνομά τους, από το όρος Κάβειρος της Βερεκυντίας, μίας περιοχής της Φρυγίας, στην οποίαν κατοικούσαν οι Βερεκύνται. Το φύλο αυτό κατοικούσε ανατολικά της Λυδίας και Καρίας, στα παράλια των οποίων αναπτύχθηκαν οι ελληνικές αποικίες των Ιώνων. Βερέκυνθος ονομάζεται επίσης όρος της Κρήτης προέκταση των Λευκών ορέων, όπου κατά την παράδοση οι Ιδαίοι Δάκτυλοι, οι δαίμονες ακόλουθοι της μητέρας των Θεών Κυβέλης, εξόρυσσαν και κατεργαζόταν τον χαλκό και τον σίδηρο.

Άρα, υπάρχει και συσχέτιση του ονόματος των Καβείρων, με την κατεργασία των μετάλλων.
Προφανής είναι κι η ετυμολογική συσχέτιση του ονόματος των Καβείρων με τα ρήματα κάω, κύω ή κάπτω. 

Πηγή έμπνευσης παγκοσμίως, η Νίκη της Σαμοθράκης!

Η Νίκη της Σαμοθράκης, είναι μαρμάρινο γλυπτό άγνωστου καλλιτέχνη της ελληνιστικής εποχής, που βρέθηκε στο ναό των «Μεγάλων Θεών» Καβείρων στη Σαμοθράκη, παριστάνει φτερωτή τη θεά Νίκη και εκτίθεται στο Μουσείο του Λούβρου από το 1884.

Ο Ρώσος μεγαλοεπιχειρηματίας και αρχιτέκτονας Vasily Klyuki, ανέβασε στα social media, το όραμα του, για μία εντυπωσιακή σειρά κτιρίων, με το περίφημο άγαλμα της Νίκης της Σαμοθράκης να κοσμεί τις προσόψεις!

Ελληνικά Μυστήρια

Μυστήρια ονομάζονταν στην αρχαιότητα, οι ιερατικές εκείνες σχολές που λειτουργούσαν σε κλειστούς χώρους και ισχυρίζονταν, ότι κατείχαν γνώσεις από υπέρτερες του ανθρώπου συνειδήσεις. Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι οι Φιλόσοφοι, ήταν μυημένοι στα Αρχαία Μυστήρια.

  "H ψυχή, λέει ο Πλάτωνας στον Θεαίτητο, αν δεν έχει γνωρίσει την αλήθεια, δεν μπορεί να αποκτήσει τη μορφή του ανθρώπου. Πρόκειται για μία ανάμνηση όσων η ψυχή μας γνώριζε παλαιότερα, όταν ταξίδευε με την θεότητα, περιφρονώντας εκείνα που θεωρούμε ότι υπάρχουν και ατενίζοντας αυτό που πραγματικά είναι. Για αυτό μόνον ο νους ή πνεύμα του φιλοσόφου είναι εξοπλισμένος με φτερά. Αυτός όσο μπορεί καλύτερα διατηρεί στον νου του αυτές τις αναμνήσεις, η ενατένιση των οποίων καθιστά θεία, ακόμη και την ίδια την θεότητα. Χρησιμοποιώντας διαρκώς τον εαυτό του στα μυστήρια, ο άνθρωπος γίνεται πραγματικά τέλειος, ένας μυημένος στη θεία σοφία".