Ήταν ο Πύργος της Βαβέλ, Ναός του Διός;

Οι Βαβυλώνιοι αποκαλούσαν τον Δία Βήλο...

Το ύψος αυτού του οικοδομήματος, ήταν κάπου 300 πόδια και με τον καιρό μπλέχτηκε γύρω από αυτό, ο Εβραϊκός μύθος του πύργου της Βαβέλ. Ο ναός χτίστηκε από την βασίλισσα Σεμιράμι.

Τώρα, καθώς οι ιστορικοί διαφωνούν για αυτόν τον ναό, στο μεταξύ κατέρρευσε από την πολυκαιρία, είναι αδύνατο να εξακριβώσει κανείς την αλήθεια σχετικά με αυτόν. Συμφωνούν πάντως όλοι, ότι είχε υπερβολικό ύψος και ότι οι Χαλδαίοι μέσα σε αυτόν, έκαναν τις παρατηρήσεις των άστρων, των οποίων μπορούσε κανείς να παρατηρήσει με ακρίβεια την ανατολή και την δύση, χάρη στο μεγάλο ύψος του κτιρίου.

"Ναός του Βασιλέως Διός στη Βοιωτία" : Άλλο ένα σημαντικό ιερό των Ελλήνων, το οποίο προσπαθεί να κουκουλώσει η "αγάπη" του εβραιοχριστιανισμού!

πηγή: ΦΡΥΚΤΩΡΙΕΣ

Ο ναός του Ολυμπίου Διός ή Ολυμπιείο ή οι Στύλοι του Ολυμπίου Διός.

Ο ναός του Ολυμπίου Διός ή Ολυμπιείο ή οι Στύλοι του Ολυμπίου Διός, 

είναι ένας  σημαντικός αρχαίος ναός στο κέντρο Αθήνας. 

Παρότι η κατασκευή του ξεκίνησε τον 6ο αιώνα π.Χ., δεν ολοκληρώθηκε παρά επί του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αδριανού τον 2ο αιώνα μ.Χ.. Αποτέλεσε τον μεγαλύτερο ναό της Ελλάδας κατά τους Ελληνιστικούς και Ρωμαϊκούς χρόνους.

Ο ναός βρίσκεται νοτιοανατολικά της Ακρόπολης και περίπου 700 μέτρα από το κέντρο της Αθήνας. Τα θεμέλια του πρώτου ναού στο χώρο, είχε κτίσει ο τύραννος των Αθηνών Πεισίστρατος το 515 π.Χ. αλλά οι εργασίες σταμάτησαν όταν ο γιος του Πεισιστράτου, Ιππίας εξοστρακίστηκε το 510 π.Χ.

Κατά τη διάρκεια της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, ο ναός παρέμεινε ημιτελής, προφανώς επειδή οι Έλληνες της κλασσικής περιόδου θεωρούσαν ύβρη να κατασκευάζουν κτίρια τέτοιου μεγέθους. Στο έργο του Πολιτική ο Αριστοτέλης χρησιμοποιεί το ναό σαν ένα παράδειγμα για το πως τα τυραννικά καθεστώτα αναγκάζουν τον πληθυσμό να ασχολείται με τεράστια έργα, μην αφήνοντας τους χρόνο, ενέργεια και τρόπους αντίδρασης.

Τα Μυστήρια του Κρηταγενή Δία.

Το Ιερό Δέντρο και το Ιερό Σπήλαιο το διαδέχεται στις ιερουργίες, η λατρεία του Ιερού Λαβύρινθου με τον μέσα σ’ αυτόν Μινώταυρο. Του Λαβύρινθου, συμβολισμού καθολοκληρίαν όμοιου με τα δύο πρώτα ιερά αυτά σύμβολα της μητρικής λατρείας, αλλά που τονίζει όμως περισσότερο τον γονιμοποιό αρσενικό τύπο, με την παρουσία του Μινώταυρου μέσα σ’ αυτόν. Δίνει έτσι την προτεραιότητα στις ιεροτελεστίες στη γονιμοποιό δύναμη της Φύσεως με τον αρσενικό τούτον τύπο, χωρίς να παραμερίζει, την απαραίτητη άλλωστε αναπαραγωγό δύναμή της, που συμβολίζει την Ιερή Μητέρα.

Στου Κρηταγενή Ιδαίου Δία τα μυστήρια, λειτουργούσαν σε πρώτη τάξη τα Μυστήρια των Ιδαίων Δακτύλων ή τα Κορυβαντικά. Τα Κορυβαντικά χαρακτήριζαν οι εξωτερικές τους τελετές στις οποίες έπαιρναν μέρος όλοι οι μεμυημένοι των πρώτων βαθμών, που παρασκευάζονταν για τις ανώτερες μυήσεις. Και αυτό γιατί λειτουργούσε και άλλη τάξη των ίδιων Μυστηρίων του Ιδαίου Δία, Τα Λαβυρινθικά ή του Ιερού Διπλού Πέλεκυ.

Στην τάξη αυτή, στις ιεροπραξίες της πρωτοστατούσαν οι άνδρες ιερείς του Θεού Δία, όπως στα Μυστήρια της Μεγάλης Μητέρας Ρέας - Γης, πρωτοστατούσαν οι ιέρειές της, αν και όπως προαναφέρθηκε και στις δυο περιπτώσεις έπαιρναν μέρος γυναίκες και άνδρες.

Κατά τις μινωικές παραδόσεις, οι Ιδαίοι Δάκτυλοι, οι Κορύβαντες και οι Κουρήτες, ήταν οι συνοδοί της Ρέας στο νησί της Κρήτης και οι προστάτες του νεαρού κούρου της Δία, γιατί αυτοί τον ανέθρεψαν και τον προστάτεψαν από νεογέννητο ακόμη.

Ελλήνων Ύμνοι : Του Διός

Δωδωναίος Ζευς 

Τον παντοκράτορα Δία θα υμνήσω, 

τον βασιλέα των αθάνατων θεών

και των θνητών ανθρώπων˙ 

ω αμόλυντο Ολύμπιο φως, 

νικητή του πανδαμάτορος Κρόνου, 

άρχοντα των αιωνίων, πηγή της αφθαρσίας,

εσένα που οι βαθύκολπες Νύμφες της Δίκτης παντοδύναμο σε έθρεψαν και οι χαλκοθώρακοι Κουρήτες με ένοπλους χορούς σε σκέπασαν, 

καθώς στα ιερά χώματα της Κρήτης ανδρώθηκες,

σωτήριο δώρο για τους πολύμοχθους θνητούς, 

Ζευ ασπιδοφόρε,πάνσοφε δημιουργέ, πολύτρανε, πολυδόξαστε, πάντιμε, τελεσφόρε,που ορμητικός αναδύεσαι μέσα απ’ τον ουράνιο αιθέρα,

                                                                

Κουρήτες - Κορύβαντες - Ιδαίοι Δάκτυλοι

Κατά τις μινωικές παραδόσεις, οι Ιδαίοι Δάκτυλοι, οι Κορύβαντες και οι Κουρήτες, 

ήταν οι συνοδοί της Ρέας στο νησί της Κρήτης και οι προστάτες του νεαρού κούρου της, τον Δία, 

διότι αυτοί τον ανέθρεψαν και τον προστάτεψαν από νεογέννητο ακόμη.

Ρέα, η μεγάλη Μητέρα, που από αυτήν αναδύονται όλες οι μορφές της ύλης.

Ναός του Διός στην Λιβύη

Ο Ναός του Διός στην Λιβύη, ήταν μεγαλύτερος από τον Παρθενώνα και τον Ναό του Διός στην Ολυμπία....

Η Κυρήνη είναι από το 1982, Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Στην αρχαιότητα πήρε το όνομα της από την πηγή Κύρη, που ήταν αφιερωμένη στο θεό Απόλλωνα (δείτε τις φωτογραφίες) τον οποίο λάτρευαν εξ ου και η Απολλωνία (Susah), το λιμάνι της Κυρήνης.

Θεογονία Φερεκύδη

Ζὰς μὲν καὶ Χρόνος ἦσαν ἀεὶ καὶ Χθονίη· 

Χθονίηι δὲὄνομα ἐγένετο Γῆ, 

ἐπειδὴ αὐτῆι Ζὰς γῆν γέρας διδοῖ

 Ζας, Κρόνος – Χρόνος και Χθονίη

Ο Φερεκύδης ο Σύριος, με το έργο του Πεντέμυχος ή Επτάμυχος, παρουσιάζει μια πολύ προσωπική θεώρηση της Θεογονίας. 

  

  Σκοπός του ήταν να δώσει νέες απαντήσεις σε παραδοσιακού τύπου θεογονικά ερωτήματα. Για το Φερεκύδη τα πρωταρχικά όντα, υφίστανται ανέκαθεν και έχουν τα ονόματα Ζας, Κρόνος (Χρόνος) και Χθονίη. 

  Με αυτόν τον τρόπο ο Φερεκύδης, θέλησε να λύσει το θεογονικό πρόβλημα της παρουσίας του κυρίαρχου θεού, τοποθετημένου πάνθεον της γενεαλογίας των θεών. Πιθανότατα στο πρόσωπο του Ζα να συμπίπτουν ο Ουρανός και ο Ζευς.

Θεογονία Απολλόδωρου

 "Οὐρανός πρῶτος τοῦ παντός ἐδυνάστευσε κόσμου" …

Ουρανός – Γη

     Ο Απολλόδωρος αρχίζει τη θεογονία του με τον Ουρανό, ο οποίος ήταν ο πρώτος που εξουσίαζε το σύμπαν. Πήρε γυναίκα του τη Γη και γέννησε μαζί της τους Εκατόγχειρες, τους Κύκλωπες και τους Τιτάνες. 

   Αργότερα ο Ουρανός, έδεσε και φυλάκισε τους Κύκλωπες στον Τάρταρο, έναν σκοτεινό τόπο στον Άδη, που απέχει από τη γη, όσο απέχει η γη από τον ουρανό. 

   Αγανακτισμένη από το χαμό των παιδιών της που πετάχτηκαν στον Τάρταρο, η Γη πείθει τους Τιτάνες να επιτεθούν εναντίον του πατέρα τους και οπλίζει τον μικρότερο από τους Τιτάνες, τον Κρόνο, με ένα ατσάλινο δρεπάνι. Εκείνοι με εξαίρεση τον Ωκεανό, του επιτίθενται και ο Κρόνος του αποκόπτει τα γεννητικά όργανα με το δρεπάνι που του είχε δώσει η μητέρα του και τα ρίχνει στη θάλασσα. Από το αίμα του Ουρανού γεννήθηκαν οι Ερινύες.  Έτσι αφού τον έριξαν από το θρόνο, οι Τιτάνες, επανέφεραν τα αδέλφια τους από τον Τάρταρο και παρέδωσαν την εξουσία στον Κρόνο.

Η Θεογονία του Ομήρου "Θεών Γένεσις"

  Οι μαρτυρίες που βρίσκονται στην Ιλιάδα του Ομήρου σχετικά με τη γέννηση των θεών και τη δημιουργία του κόσμου είναι σκορπισμένες αλλά αρκετές έτσι ώστε να σχηματίσουμε μια ιδέα για τη θεολογία του Ομήρου. 

Ο Όμηρος θεωρεί σαν πρώτη αρχή, από την οποία γεννήθηκαν οι Θεοί, τον Ωκεανό.

« ποταμοίο ρέεθρα Ωκεανοίο, ός περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται »

(Ο ποταμός Ωκεανός με τα ρεύματά του, υφίσταται σαν πηγή υπάρξεως όλων των όντων)

(Ιλιάδα Ξ, 246)

   Ο Ωκεανός είναι η έσχατη περιοχή του σύμπαντος, γιατί δεν εκβάλλει σε κάποιο άλλο, ξένο ως προς τον εαυτό του ρεύμα, αλλά τα ρεύματά του επανέρχονται στην ίδια του την κοίτη.

Ωκεανός - Τηθύς