Σπήλαιο Ασπροχάλικο Πρέβεζας

 Το Σπήλαιο και Βραχοσκεπή Ασπροχάλικου Πρέβεζας (100.000 πΧ), βρίσκεται παραπλεύρως της Εθνικής Οδού Πρέβεζας - Ιωαννίνων, λίγο πιο βόρεια από το χωριό Άγιος Γεώργιος Πρέβεζας, όπου υπάρχει ένας βραχώδης λόφος ύψους 20 - 30μ παρά τον ποταμό Λούρο, το οποίο σχηματίζει απόκρημνα βράχια με εσοχές, (βραχοσκεπή) και ένα σπήλαιο. 

Σπήλαιο και Βραχοσκεπή Ασπροχάλικο Πρέβεζας

 Η σπουδαιότητα του Ασπροχάλικου, βρίσκεται στη διαχρονική χρήση του, τόσο κατά τη Μέση Παλαιολιθική όσο και κατά την Ανώτερη Παλαιολιθική περίοδο από νομάδες κυνηγούς οι οποίοι κυνηγούσαν κοπάδια αγρίων ζώων. 

  

    Σημειώνεται ότι ο χώρος είναι αρχαιότερος των σπηλαίων με βραχογραφίες, στο Lascaut της Γαλλίας και στην Altamira της Ισπανίας, αλλά δυστυχώς δεν έχει προβληθεί επαρκώς.

Το Σπήλαιο των Πετραλώνων

Το Σπήλαιο των Πετραλώνων, καταστόλιστο με σταλαγμίτες και σταλακτίτες, σχηματίστηκε σε υψόμετρο περίπου 300 μέτρα από το επίπεδο της θάλασσας. 

  

Φίλιππος Χατζαρίδης 

  

    Εντοπίστηκε το 1959 από τον κάτοικο Πετραλώνων Φίλιππο Χατζαρίδη, από μια ωοειδή σχισμή διάκλασης (μήκους περίπου 0,7 μ) στο ασβεστολιθικό βουνό Κάλαυρος (ύψους 700 μ.), που δημιουργήθηκε την Ιουρασική εποχή (περίπου 150 εκατομμύρια έτη) σε υποθαλάσσια ιζήματα, τα οποία αναδύθηκαν σε διάφορες φάσεις στις επόμενες περιόδους. 

   Ο "μπάρμπα" Φίλιππος, όπως τον αποκαλούσαν,  είχε παρατηρήσει ότι ανάμεσα στους ασβεστολιθικούς βράχους υπήρχε στις πλαγιές του Κάλαυρου μία σχισμή,  γεμάτη   από πέτρες και χώμα, που παρουσίαζε τις εξής ιδιαιτερότητες:

  Τους  χειμερινούς  μήνες γύρω από το άνοιγμά της το χιόνι  έλιωνε νωρίτερα από άλλα σημεία της πλαγιάς του βουνού και ο αέρας  ήταν πιο ζεστός από αυτόν της ατμόσφαιρας.  Τους  καλοκαιρινούς  πάλι μήνες ήταν  πιο  δροσερός. 

  Από το ίδιο σημείο επίσης, κατά  διαστήματα, ακουγόταν να  προέρχεται  ένας υπόκωφος απαλός θόρυβος, σαν μία  ανάσα. 

  Ο Φίλιππος υπέθετε ότι από κάτω  περνούσαν  υπόγεια  νερά που διατηρούσαν  σταθερή  τη θερμοκρασία του αέρα πάνω από τη σχισμή, δημιουργώντας επίσης το σαν φύσημα θόρυβο.

  Για αρκετά χρόνια οι κάτοικοι του χωριού  δεν έδιναν  σημασία,  παρόλο  που,  λόγω  της  έλλειψης  υδάτινων  πόρων  στην περιοχή, ο εντοπισμός μιας  πηγής θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμος. Ύστερα από πολλές  παροτρύνσεις του  Φ.  Χατζαρίδη,  την  άνοιξη του 1959, έφθασε  πάνω από τη σχισμή  μία  ομάδα Πετραλωνιτών, οι οποίοι  έσκαψαν  στο εσωτερικό  της, αδειάζοντας το χώμα   που   περιείχε  και   είδαν  ότι οδηγούσε  σε ένα  κατακόρυφο  υπόγειο στενό πέρασμα. Δύο νεαροί χωριανοί,  ο  Βασίλης Γιαννακόπουλος και  ο  Χρήστος   Σαρηγιαννίδης,  με  τη βοήθεια  σχοινιών  και τεχνητού  φωτισμού κατέβηκαν σε ένα  βάθος 7 - 10  μέτρων.  

Παλαιολιθική Ελλάδα

   Με τον όρο παλαιολιθική Ελλάδα, εννοούμε την παλαιολιθική περίοδο για την Ελλάδα, όπως αυτή προκύπτει από την επιστημονική μελέτη και ανάλυση των ευρημάτων των ερευνών αυτής περιόδου, που είναι εντοπισμένες στον ελληνικό γεωγραφικό χώρο. Είναι η αρχαιότερη και η μεγαλύτερη σε διάρκεια περίοδος, στην εξέλιξη του πολιτισμού, και ακολουθείται χρονικά από την επιπαλαιολιθική ή μεσολιθική περίοδο (περίπου 10000-6500 π.Χ. για την Ελλάδα).

Η παλαιολιθική περίοδος στην Ελλάδα χωρίζεται συμβατικά σε τρεις περιόδους:

• Αρχαιότερη παλαιολιθική  (-περίπου 40000 π.Χ)
• Μέση παλαιολιθική            (περίπου 40000-25000 π.Χ.)
• Νεότερη παλαιολιθική        (περίπου 25000-10000 π.Χ.)