Ο λόγος της σκέψης (Αθηνά) - Ο λόγος του όντος (Απόλλων)

Τι είναι φύση; ερωτά ο Θαλής το 600 και ποια η αρχή του σύμπαντος; 
Απεφάνθη δε ότι αρχή του παντός, είναι το ύδωρ.

Ο Αναξίμανδρος το 570 είπε ότι είναι το άπειρον.

Ο Ηράκλειτος το 500 το πυρ.

Ο Εμπεδοκλής το 450 ο αήρ, η γη και το ύδωρ.

Ο Αναξαγόρας διεκήρυξε ότι ο νους είναι η αρχική ουσία, εκ της οποίας τα πάντα προέρχονται.

Τέλος ο Λεύκιππος διετύπωσε την θεωρία των ατόμων.

Ο Πυθαγόρας της κοσμογονικής Μονάδος και Δυάδος εδίδαξε όχι μόνο την αθανασία της ψυχής, αλλά και την προΰπαρξη αυτής και την διαδοχικήν αυτής ενσάρκωση, πιστεύοντας ότι δια των Οργανισμών εξελίσσεται αυτή.

Το Γνώθι Σαυτόν στρέφει τον άνθρωπο προς τον εσωτερικό του κόσμο, είναι καθαρά εσωτερική φιλοσοφία, αντίλαλος καλώς λειτουργούντων μυστηρίων.

"αναθρών ά οπωπε" : Η ετυμολογία της λέξεως "άνθρωπος", κατά τον Σωκράτη.

Η Ελληνική γλώσσα, είναι η μόνη εννοιολογική γλώσσα της γης, δηλαδή η μόνη γλώσσα στην οποίαν το σημαίνον (=όνομα) εμπεριέχει απολύτως και άνευ παρερμηνείας το σημαινόμενον (= νόημα).

Το ότι δίδονται σήμερα για κάθε λέξη της Ελληνικής καθομιλουμένης διάφορες ερμηνείες, αυτό είναι απόδειξις της απώλειας της σοφίας, η οποία ενυπάρχει στην γλώσσα μας, από τους σημερινούς χρήστες αυτής, δηλαδή από εμάς τους σημερινούς Έλληνες.

Όμως, σχετικά με το θέμα αυτό, υπάρχει ένας πραγματικός θησαυρός της Ελληνικής Γραμματείας, τον οποίον θα πρέπει όλοι οι Έλληνες να τον μελετήσουν. Είναι ο Πλατωνικός διάλογος «ΚΡΑΤΥΛΟΣ», ο οποίος αναφέρεται ακριβώς στην ιστορία, φιλοσοφία και ετυμολογία των ονομάτων της Ελληνικής γλώσσας. Ειδικά όσοι διακατέχονται από τον ετυμολογικόν της γλώσσας μας οίστρον, θα πρέπει απαραιτήτως να αναγνώσουν προσεκτικά τον εν λόγω διάλογο.