Ίχνη υφάσματος και κλωστή περασμένη σε βελόνι,
διατηρούσε επί 5.500 χρόνια προϊστορικός οικισμός
του β΄ μισού της 4ης χιλιετίας, στη Μεθώνη Πιερίας.
Το αρχαιότερο δείγμα υφαντουργίας στον χώρο της Μακεδονίας, αποκάλυψε σωστική ανασκαφή σε μικρή απόσταση από τη θάλασσα, φωτίζοντας πτυχές του πολιτισμού μιας ελάχιστα γνωστής περιόδου, της Χαλκολιθικής Εποχής.
 |
| Το αρχαιότερο δείγμα υφαντουργίας της Μακεδονίας
Τα εξαιρετικά μικροσκοπικά αλλά σπάνια ευρήματα, τόσο λόγω της οργανικής τους ύλης όσο και της εποχής, εντόπισαν οι αρχαιολόγοι ανάμεσα σε πλήθος αντικειμένων καθημερινής χρήσης, μέσα σε λάκκους σκαμμένους στο έδαφος. Ήταν διάσπαρτοι σε μια ευρύτερη έκταση, από την οποία περισυνελέγησαν κινητά ευρήματα, αρκετά για να εμπλουτίσουν τις γνώσεις των ερευνητών για την κατοίκηση του βορειοελλαδικού χώρου ανάμεσα στη Νεολιθική και την πρώιμη Εποχή του Χαλκού, διάρκειας τουλάχιστον 500 χρόνων. Στη μεταβατική αυτή φάση, όπως εξηγεί η αρχαιολόγος της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πιερίας Παναγιώτα Τσιλογιάννη, αναπτύσσεται ένας πολιτισμός προερχόμενος από τον Βορρά, με «εμφανή στοιχεία τόσο της νεολιθικής παράδοσης όσο και της επικείμενης Πρώιμης Εποχής του Χαλκού, οι φορείς του οποίου ασκούν κατά κύριο λόγο τη μεταβατική κτηνοτροφία σύμφωνα με το πρότυπο των πρόσφατων νομάδων Σαρακατσάνων του ελληνικού χώρου».
|
